Korea Północna długo była nazywana, jako kraj stalinizmu lub jako współczesna dyktatura opierana nad wartościami stalinizmu. Jest to o tyle prawda ze pod koniec lat pięćdziesiątych, Kim Ir Sen odmówił prośbę Moskwy, co do destalinizacji swego reżymu i regularnie opróżnił partie od elementów przeciwko nim.

Jednakże używać słowo stalinizm, jako porównywać do Korei Północnej prowadzi do błędnego toku myślenia, co do współczesnego kraju rządzonego przez Kim Jong Ila. Oczywiście jest to wciąż kraj gdzie wolność człowieka jest ograniczona, gdzie luzie nie mogą swobodnie się ruszać za granicach kraju i kraj, który gra z Bronia jądrowa.

Jednakże, chciałbym to ponowie powtórzyć: nie jest to już kraj stalinistyczny.
System gdzie wszędzie był widoczny wielki wódz, zmarł nie tylko ze śmiercią Kim Ir Sena ale i również z ostatnimi wydarzeniami z Historii Korei Północnej. Wydarzenie te zmusiły kraju do otwarcia, ale i również do złagodnienia tym, co się działo w kraju w jednym celu: jak najdłużej przedłużyć system panujący w Korei Północnej i wiec tym co dysponuje północnokoreański establishment.

Najpierw musimy zdefiniowac czym jest stalinizmem. Tutaj używałem pojecie które utworzyl Seweryn Biler.
Jest to system gdzie panuje terror masowy i gdzie informacja jest perfekcyjnie zarzadzana, gdzie istnieje wyłącznie jedna partia która jest makropolityczna organizacja. System również opiera się na kult osobowsci, na jednolita kulture i na rozwoj przemyslu ciezkiego.

Poki zyl Kim Ir Sen, wydaje się ze był uczen nie tylko dogonil ale i przygonil nauczyciela Stalina. Nie ma co wrócić do Historii Korei Polnocnej z okresu zycia Kim Ir Sena. Tutaj proponuje się opierac nad książkami Adrian Buzo, The Guerilla Dynasty : Politics and Leadership in North Korea, Westview press, 1999 lub Bradley K. Martin, Under the loving care of the fatherly leader, North Korea and the Kim dynasty, St. Martin’s Press, New York 2004.

Glownym elementem smierci stalinizmu w Korei Polnocnej jest wlasnie upadek systemu informacyjnego i otwarcie gospodarki nad nowymi sektrami gospodarki. Czytając rozne artykuly Andreja Lankova można zauważyć jak było trudnodostępne radia w tym kraju, lub ze odbiorniki były blokowane nad stacjami Korei Polnocnej. Jednakze od ostatnich lat, prawdziwy zmiany następują. Z calkowita zamknieta i w moim głębokim przekonaniu Korea Polecona staje się krajem który otwiera się na swiat czy to poprzez akceptacji przyjazdu organizacji humanitarnych, lub czy przez dyfuzje filmow z roznych krajach na KRLDowskich kanalach. Rozwoj Komorek jest również niesamowity, na granica z Chinami ludzie kupuja telefony pre paid od chińczyków i dzieki tym mogą dzownic czy do krewni z kraju czy do tych z Korei Południowej.

Jeszcze do śmierci Kim Ir Sena, zostalo wyraznie przekazane ze Kim Ir Sena był wlascicielm wszystko co było na terenie Korei Polnocnej. Jednakze ostatnio w Korei Polnocnej rozwijaja się nie tylko targowiska ale i również wolny handel, jak można zauważyć na rozne drogi kraju. Sam zauważyłem podczas mego pobytu w KRLD, ze handel kwitnie jak paprotki na granica miedzy Chinami a Korei Polnocnej.

Korea Polnocna już ni jest stalinowskim krajem, nie jest i również krajem gdzie wyłącznie panuje ideologi Kim Ir Sena. Warto to szczególnie podkreślić ale i również kibicowac rozwoj tego kraju która zmienia się z miesiąc na miesiąc i może ci Koreańczycy mogą stac się mieszkancami swietna potega w nastepnym wieku ale to to inna historia…