8 lipca 1994 roku, w wieku 82 lat zmarł Kim Ir Sen. Niektórzy twierdzą, że to Kim Jong Il sprowokował jego śmierć. Według północnokoreańskich autorów ideologicznych pism, Kim Ir Sen jest uważany za ojca narodu koreańskiego. Ale czy człowiek, który utworzył koreański system obozów pracy i obozów koncentracyjnych, oparty na ścisłym podziale klasowym, może post mortem nosić taki tytuł?



Kim Ir Sen między Zhou En Lai (po lewej), a Mao Tse Tung (po prawej).
Źródło: i1.ce.cn

Kim Ir Sen urodził się w religijnej rodzinie protestanckiej w 1912 roku w Mangyongdae koło Pjongjangu. Ojciec, Kim Hyong Jik, był działaczem chrześcijańsko–narodowej opozycji wobec japońskiej okupacji Korei. Warto w tym miejscu dodać, że przez długi czas Pjongjang był długo nazwany Jerozolimą Wschodu – wpływy chrześcijaństwa były tam kiedyś bardzo silne. Wpływom tym była poddana również rodzina przyszłego Wielkiego Wodza…

Od 1924 roku Kim Ir Sen przebywał w Chinach. Zdobył wykształcenie wojskowe i polityczne w ZSRR, podczas II wojny światowej służył w Armii Czerwonej. Został wybrany przez Stalina jako przyszły numer jeden Korei Północnej. Pierwotnie Kim Ir Sen miał być marionetką Stalina na Półwyspie Koreańskim.

Po klęsce Japonii w 1945 roku powrócił do Korei i powołał na północy kraju tymczasowy rząd komunistyczny, proklamując następnie (9 września 1948) Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną. Stanął na jej czele jako premier. W roku 1953 otrzymał stopień marszałka.

W 1950 roku w ścisłej współpracy ze Stalinem podjął decyzję o zbrojnym ataku na Koreę Południową; wywołana napaścią wojna koreańska, w którą zaangażowały się Stany Zjednoczone, Związek Radziecki i Chiny, pochłonęła łącznie, po obu stronach, około 2,5 miliona ofiar. Po wojnie Kim Ir Sen przyjął politykę rozwoju gospodarczego opartego na własnych zasobach i produkcji, bez udziału czynników zagranicznych (tzw. filozofia Dżucze), ogłaszając plan jej wdrożenia w grudniu 1955 roku; dążył także do wyprodukowania własnej broni atomowej.

W 1972 objął stanowisko prezydenta KRL-D, a w 1998 roku nadano mu pośmiertny tytuł „Wiecznego Prezydenta” (kor. 공화국의 영원한 주석).

Zmarł 8 lipca 1994 r. Po śmierci jego ciało zostało zabalsamowane przez lekarzy z Federacji Rosyjskiej. Jeden ze synów Kim Ir Sena mieszka w Warszawie od 1998 roku, jest ambasadorem Korei Północnej w Polsce.