Czytelnia
0

Ponowna wpadka organizatorów

Po środowym incydencie z flagą organizatorzy igrzysk przeprosili reprezentantki Korei Północnej i obiecali,że dopilnują aby takie pomyłki się nie powtórzyły jednak popełnili ponowny błąd.
W komunikatach medialnych używali  określeń typu „Korea Północna” i „Korea Południowa”.
To zdenerwowało przedstawiciela KRLD z tego powodu,że nie powinno się nazywać jego kraju Koreą północną tylko Koreańską Republiką Ludowo Demokratyczną.
Źródło: sport.pl
0

Terroryzm KRLD

W latach 1953-2003 północnokoreański reżim dopuścił się według władz w Seulu 420 tysięcy aktów terroru przeciwko Korei Południowej. Dawny przywódca KRLD Kim Ir Sen i jego syn Kim Dzong Il chcieli przejąć władzę w południowej części półwyspu za pomocą metod terrorystycznych.
Stosowano metody takie jak:porwania Koreańczyków z południa, Japończyków lub Tajów którzy mieli uczyć północnokoreańskich szpiegów kultury swoich krajów i języka.Dzięki takim działaniom agenci Kim Ir Sena mogli się podawać za obcokrajowców i dokonywać sabotażów na południowokoreańskie cele.
Usiłowano też niejednokrotnie zabić prezydentów Republiki Korei, aby spowodować chaos na południu półwyspu.W tym artykule chciałbym przedstawić niektóre akty terroru których dopuścił się reżim Kim Ir Sena na całym świecie
Porwania-W latach 1955-2001 agenci KRLD porwali ponad 3000 Koreańczyków z południa.Ponad 400 z nich nie powróciło do domów.W 2002 roku przywódca Korei Północnej przyznał, że w latach 1977-1983 agenci północnokoreańscy porwali 13 obywateli Japonii.Za ten czyn przeprosił Japonię i zwrócił pozostałych przy życiu 5 Japończyków.Porwane osoby zmuszano do uczenia przyszłych szpiegów kultury i języka swoich ojczystych krajów.Dzięki tym umiejętnością agenci mogli udawać Japończyków lub Tajów i dokonywać aktów sabotażu przeciwko Korei Południowej.
Zamachy na prezydentów-W 1968 roku oddział 31 północnokoreańskich komandosów przekroczył strefę zdemilitaryzowaną w południowokoreańskich mundurach.Ich celem miał być błękitny dom w którym przebywał prezydent Korei Południowej Park Chung-hee. Jednak dywersanci zostali otoczeni i zgładzeni przez wojsko i straż prezydencką.
W 1974 roku północnokoreański agent imieniem Mun Segwang usiłował zastrzelić prezydenta Parka w teatrze narodowym w Seulu jednak strzały zabiły żonę prezydenta.Agent został szybko schwytany i stracony.
W 1983 roku w Rangunie stolicy Birmy północnokoreańscy agenci podłożyli bombę która miała zabić przebywającego z wizytą w tym kraju prezydenta Chun Doo-hwana. Bomba zabiła 17 południowokoreańskich dyplomatów jednak prezydentowi udało się przeżyć gdyż nie było go w miejscu zamachu.

0

Kim Dzong Un jest po ślubie

To już oficjalne: Ri Sol Chu jest żoną Kim Dzong Un. Chodzi tutaj o kobiecie, która była w towarzystwie Kim Dzong Una.

Kim Dzong Un w towarzystwie żony

0

Korea Północna umieściła 50 śmigłowców przy granicy z Koreą Południową

Korea Północna wzmacnia swą obecność militarną na granicy z Koreą Południową. Ostatnio 50 śmigłowców sił północnokoreańskich zostało rozmieszczonych niedaleko spornej granicy morskiej – poinformowały we wtorek media południowokoreańskie.

Od kilku miesięcy oba kraje umacniają w tym rejonie swoją obecność wojskową – zauważa agencja AFP.

Na tle spornego odcinka granicy pomiędzy obiema Koreami doszło w ciągu ostatnich dziesięciu lat do kilku potyczek, w tym dwóch poważnych incydentów w 2010 roku, w których zginęło 50 obywateli Korei Płd. W marcu doszło do zatopienia południowokoreańskiej korwety Cheonan w rezultacie północnokoreańskiego ataku torpedowego (zginęło 46 marynarzy), a w listopadzie do ostrzelania należącej do Korei Płd. wyspy Yeonpyeong przez artylerię Korei Płn. Było to pierwsze ostrzelanie strefy cywilnej od wojny koreańskiej z lat 1950-53, co doprowadziło do bezprecedensowego wzrostu napięcia na Półwyspie Koreańskim.

źródło: Polska Times

0

Co się stało z Ri Yong Ho?

Niespodziewanie zdymisjonowany w zeszłym tygodniu dowódca sił zbrojnych Korei Północnej Ri Yong Ho został złapany na tym, jak przez telefon krytykuje przywódcę Kim Dzong Una – poinformował południowokoreański dziennik „Joongang Ilbo”. „Ri Yong Ho wyrażał swoje niezadowolenie z powodu polityki prowadzonej przez Kim Dzong Una, który zapowiedział, że Korea Północna nie przetrwa, jeśli będzie ignorowała światowe trendy” – czytamy w dzienniku.

(więcej…)

0

An overview of the Confucianism and Neo-Confucianism in the Historic Korea

Confucianism is a Chinese ethical and philosophical system developed from the teachings of the Chinese philosopher Confucius. The core of Confucianism is humanism, the belief that human beings are teachable and that we can reach the harmony in a peaceful way. Confucianism focuses on the cultivation of virtue and maintenance of ethics.

Confucianism was introduced to Koguryo (고구려) in the fourth century by China. Quickly a national academy for Confucian studies, known as Taehak (태학) emerged in
372. This academy was followed by local schools called Kyongdang. Koguryo refused however to be totally sinized and therefore the impact of Confucianism was highly limited. Confucianism entered Shilla much later than in Paekche (백제) and Koguryo. The establishment of a government office in charge of Confucianism studies and the National Academy (Kukhak) in 628 marked the beginning of Confucian Studies. We should mention that it produced a quite important number of Confucian scholars. Approximately one hundred years later, in 717, portraits of Confucius and many of his disciples were brought from China and installed at the National Academy where Confucian and Chinese history were taught. We may also remark that it is not known if Paekche established really a Confucian school. Nevertheless it has to be note the Chinese-style Sŏgi (書記/서기/ “Documentary Records”) of Paekche was produced in the fourth century.

The Neo-Confucianism is a branch of Confucianism which is quite different. This new philosophy was more intolerant in comparison to Confucianism. Each Neo-Confucian has to observe five ethical principles in human relations. Neo-Confucianism also emphasized the kingly authority and the absolute loyalty of the subjects to the ruler. We should add that the rise of Neo-Confucianism led to the sudden decline of Buddhism in Korea. At the beginning of the fifteenth century, the King Taejong (태종대왕) inaugurated a clearly anti-Buddhist policy by reducing the number of monasteries and temples. One of his followers, the tolerant King Saejong (세종대왕) tolerated Buddhism i.e. ordering the construction of the Buddhist Wongak temple in Seoul. In the sixteenth century, Buddhism became the religion of uneducated and rural population.

Neo-Confucianism was the dominant value system of the Choson (조선) Dynasty (1392-1910). It combines the social ethics of the classical Chinese philosophers Confucius (공자, 551-479 B.C.) and Mencius (맹자, 372-289 B.C.). One of key Neo-Confucianism’s ideas was that the institutions and practices of an ordered human community express the principles that govern the cosmos. Therefore Neo-Confucianism defines social relations not in terms of satisfaction of the individuals involved, but in terms of the harmonious integration of individuals into a collective whole which present the harmony of the natural order. The doctrine emphasized hierarchy in human relations. The Five Relationships formulated by classical Chinese thinkers such as Mencius and by Zhu Xi (주희, 1130-1200) and other Neo-Confucian metaphysicians, governed proper human relations: that „between father and son there should be affection; between ruler and minister there should be righteousness; between husband and wife there should be attention to their separate functions; between old and young there should be proper order; and between friends there should be faithfulness.” Only the last was a relationship between equals; the others were based on authority and subordination.

During the Choson Dynasty, Korean kings made the Neo-Confucian doctrine of the Chinese philosopher Zhu Xi their state ideology. Although it was a foreign philosophy, Korean Neo-Confucian scholars played a role in adapting Zhu Xi’s teachings to Korean conditions. This had to be realized without denying the cultural superiority of China as the homeland of civilization. Looking at the history, we can remark that traditional ties between Korea and China are deeply rooted in the Korean history. That’s why the tradition of relatively fraternal ties between China and North Korea are so strong. It’s not the topic of this article, but I want to add that North Korea is not a Confucian society.
Why? To be continued…

Nicolas Levi

Tekst został pierwotnie opublikowany na portalu polska.azja.pl

0

Narodziny Buddy

Paweł Zalęski, współpracownik portalu pukhan.pl opisuje święto narodzin Buddy w Korei. Jest, to jedno z najważniejszych świąt w Korei Południowej.

Buddyzm do Korei przywędrował z Chin, a narodził się w Indiach. Jego twórcą był Siddhartha Gautama, syn księcia z rodu Śiakjów zwany Śiakjamuni (Ostatecznie Przebudzony), który porzucił wystawne życie w pałacu i udał się w samotną drogę zgłębiając prawdy o życiu.

(więcej…)

0

Wojna Koreańska – Niedokończony konflikt

25 czerwca 1950 roku doszło do wybuchu wojny koreańskiej. Wojsko koreańskie liczące 415 000 żołnierzy wspartych 150 czołgami i 150 samolotami różnego typu uderzyło na Armię Południa. Armia południowokoreańska licząca 150 000 ludzi, 40 czołgów i 14 samolotów nie była w stanie odeprzeć inwazji. W ciągu kilku dni od rozpoczęcia inwazji upadła stolica Republiki Korei  Seul. Obrót sytuacji spowodował postawienie sprawy na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych. Na skutek podjętych działań do Korei wysłano grupę uderzeniową Smith, która była wyposażona w przestarzały oraz nieprzystosowany do walki sprzęt  została zniszczona w 12-dniowej bitwie pod Taejŏnem. W początkowym okresie Amerykanie dysponowali przestarzałą amunicją oraz granatnikami typu bazooka.

Kolejne sukcesy wojsk Kim Ir Sena spowodowały że półwysep koreański w 95 % był kontrolowany przez Wojska Północnokoeańskie. Po zamknięciu wojsk ONZ KRLD i ZSRR za pośrednictwem przywódcy Indii  złożyły ofertę negocjacji pokojowych odrzuconych przez USA. Naczelnym dowódcą wojsk ONZ został mianowany Douglas MacArthur, który ze swoim sztabem opracował plan inwazji na Koreę Północną. Dzięki sprowadzeniu nowych oddziałów z Japonii. Uderzenie nastąpiło 15 września pod Incheon jednocześnie wojska USA przeprowadziły udaną ofensywę z terenu miasta Pusan. Ofensywa wojsk ONZ spowodowała w krótkim czasie siłowe zjednoczenie półwyspu. Jednak 25 listopada przywódca Komunistycznych Chin uderzył na Koreę. W ciągu kilku miesięcy wojska ONZ utraciły tereny Korei Północnej oraz Stolicę Seul. Nowy dowódca wojsk Amerykańskich Matthew Ridgway ustabilizował front na linii Kansas-Wyoming – obecnej granicy międzykoreańskiej. Stabilizacja frontu  pozwoliła na przeprowadzenie negocjacji w sprawie zawieszenia broni, które podpisano 27 lipca 1953 roku.

Obecnie Obie Koree wciąż znajdują się w stanie wojny. O ile Korea Południowa stara się nie wywoływać konfliktów mogących  zagrozić półwyspowi to KRLD podkreśla że w skutek nieodpowiedzialnej polityki lub też ostentacyjnego machania szabelką (cytaty za KCNA) wojna może wybuchnąć w każdej chwili. Obecnie Rozsypująca się armia Północnokoreańska inwestuje pieniądze w technikę jądrową aby zapewnić sobie posłuch na świecie. Z kolei Korea Południowa stara się prowadzić politykę nie drażnienia sąsiada o czym może świadczyć brak reakcji na niedawny ostrzał wyspy czy zatopienie południowokoreańskiej łodzi podwodnej.

Brak podpisanego ostatecznie porozumienia kończącego ten trwający od 1950 roku konflikt powoduje ryzyko wybuchu ciągłych potyczek miedzy wrogimi sobie państwami.

Łukasz Lissowski

0

Analiza Biuletynu Ambasady Korei Północnej z 27 stycznia 2012 r.

Zarys zewnętrznej propagandy KRL-D na podstawie biuletynu ambasady KRL-D w Polsce z dnia 27 stycznia 2012.

„Reżim Lee Myung-Baka oskarżony o naruszanie pokoju i bezpieczeństwa w Azji Północno-Wschodniej”

Czytając biuletyn można odnieść wrażenie, że leitmotivem są zasadniczo dwie kwestia- bardzo aktualna dziś sprawa rozmów sześciostronnych (dotyczących denuklearyzacji półwyspu) oraz militarnej współpracy Waszyngtonu oraz Seulu. Dokument zawiera podsumowanie kadencji rządu Lee Myung-Baka i piętnuje pogorszenie wzajemnych relacji między Koreami jako winę zaborczej, serwilistycznej względem USA polityki władz Korei Południowej. Innym interesującym faktem jest nieobecność Japonii w kampanii oszczerstw, wspomniana jest jedynie w kontekście samolotów szpiegowskich i sojuszu trójstronnego Ameryki, Japonii i Korei Południowej.  Być może złagodzenie kampanii oszczerstw wobec Japonii spowodowane jest pochodzeniem matki wodza- Kim Dzong Una. Ko Young Hee lub też Ko Young-hui była Japonką koreańskiego pochodzenia, co w związku z swoistą „deifikacją” wstępnych z rodziny Kimów łagodzi negatywną propagandę wobec Japonii, jest to widoczne choćby i w dzienniku Rodong Sinmun. Postępujące uzależnienie gospodarcze KRL-D od CHRL rodzi potrzebę zrównoważenia wpływu poprzez nawiązanie współpracy z innymi krajami regionu. Od lat ’60 taką rolę pełnią różne formy państwa rosyjskiego oraz Japonia. Zmiana tonu w tej dziedzinie stosunków bilateralnych prawdopodobnie będzie skutkowało dalszym osłabieniem negatywnej wymowy wobec Japonii i dalszym ociepleniem stosunków między tymi państwami.

Przejawem tej polityki, zgodnie z treścią biuletynu są szczególnie wspólne manewry wojskowe, specjalny podatek będący zalążkiem przyszłego funduszu na rzecz zjednoczenia, uznany notabene za krok agresywny ze strony Korei Południowej, uznanie zatopionego okrętu Cheonan za prowokację Seulu, zwłaszcza, że według propagandy zatonął on na wodach należących do Korei Południowej.    Krytyce zostało też poddane miękkie stanowisko Korei Południowej polegające na wbijaniu klinów w szczelinach systemu KRL-D jakimi jest pomoc humanitarna, czy specjalne strefy ekonomiczne (Kaesong). Korea Północna oskarża Seul o blokowanie tejże pomocy (w pewnym sensie argumentum ad misericordiam) oraz piętnuje nadzieje Południa na liberalizację systemu Północy przy pomocy wprowadzania elementów kapitalistycznych do gospodarki KRL-D, bądź też „przeczekania” reżimu.

Co ciekawe brak jest wyrażonego expressis verbis oskarżenia państwa Korei Południowej jako samodzielnego inicjatora rzekomej agresji wobec KRL-D, wszystkie zjawiska tłumaczone są służalczością wobec USA lub też oskarża się Stany Zjednoczone  bezpośrednio. Ciekawe jest przedstawienie KRL-D nie jako samego w sobie celu polityki Waszyngtonu, lecz raczej jako przeszkody przed utrwalaniem dominacji wojskowej USA morskiej i w powietrzu, która miałaby być skierowana raczej przeciw Chinom i Rosji. Sama Korea Północna woli przedstawiać się w charakterze obrońcy przed agresywnym imperializmem amerykańskim, co jest podkreślone w „solidarną chęcią do denuklearyzacji półwyspu wyrażoną z innymi miłującymi pokój ludźmi”.

0

Korea Północna: przegląd wydarzeń 2011 r.

Przegląd wydarzeń:

2011 na Półwyspie Koreańskim rozpoczął się od deklaracji dotyczącej propozycji zjednoczenia Korei, przez Północnokoreański Komitet na Rzecz Pokojowego Zjednoczenia Korei. Rozmowy były, ale…,
KRLD od zawsze kojarzy się w stosunkach międzynarodowych jako państwo totalitarne, wielki, silny gracz areny międzynarodowej. Miniony 2011 tylko potwierdza te myśl, wystarczy przeanalizować kilka faktów podanych poniżej:
(więcej…)

Copyright © 2007-2017 Pukhan.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Realizacja: SYNTAX