Czytelnia
0

W KRLD aktywizuje sie proces przekazania władzy

Południowokoreańskie media informują, że w Korei Północnej aktywizuje się proces przekazania władzy synowi Kim Dzong Ila Kim Dzong Unowi. Według ich danych północnokoreańskie radio coraz częściej informuje o Kim Dzong Unie oraz wychwala jego talenty.

Począwszy od lipca bieżącego roku w północnokoreańskim radiu zaczęli coraz częściej gra się patriotyczną pieśń „Dźwięk kroków”, poświęconą młodszemu synowi Kim Dzong Ila. Według seulskich mediów „proces przekazania władzy Kim Dzong Unowi w KRL-D oficjalnie się zaczął”.

Pjongjang odrzuca jednak wszelkie pogłoski o procesie przekazania władzy. Przewodniczący prezydium zgromadzenia narodowego Kim Yong Il zaprzeczył ostatnio pogłoskom o ciężkim stanie zdrowia Kim Dzong Ila. Zdrowie Kim Dzong Ila jest jedną z najpilniej strzeżonych tajemnic północnokoreańskiego reżimu.

Źródło: Polit.ru

0

Korea Północna: Kraj Post Stalinowski

Korea Północna długo była nazywana, jako kraj stalinizmu lub jako współczesna dyktatura opierana nad wartościami stalinizmu. Jest to o tyle prawda ze pod koniec lat pięćdziesiątych, Kim Ir Sen odmówił prośbę Moskwy, co do destalinizacji swego reżymu i regularnie opróżnił partie od elementów przeciwko nim.

Jednakże używać słowo stalinizm, jako porównywać do Korei Północnej prowadzi do błędnego toku myślenia, co do współczesnego kraju rządzonego przez Kim Jong Ila. Oczywiście jest to wciąż kraj gdzie wolność człowieka jest ograniczona, gdzie luzie nie mogą swobodnie się ruszać za granicach kraju i kraj, który gra z Bronia jądrowa.

Jednakże, chciałbym to ponowie powtórzyć: nie jest to już kraj stalinistyczny.
System gdzie wszędzie był widoczny wielki wódz, zmarł nie tylko ze śmiercią Kim Ir Sena ale i również z ostatnimi wydarzeniami z Historii Korei Północnej. Wydarzenie te zmusiły kraju do otwarcia, ale i również do złagodnienia tym, co się działo w kraju w jednym celu: jak najdłużej przedłużyć system panujący w Korei Północnej i wiec tym co dysponuje północnokoreański establishment.

Najpierw musimy zdefiniowac czym jest stalinizmem. Tutaj używałem pojecie które utworzyl Seweryn Biler.
Jest to system gdzie panuje terror masowy i gdzie informacja jest perfekcyjnie zarzadzana, gdzie istnieje wyłącznie jedna partia która jest makropolityczna organizacja. System również opiera się na kult osobowsci, na jednolita kulture i na rozwoj przemyslu ciezkiego.

Poki zyl Kim Ir Sen, wydaje się ze był uczen nie tylko dogonil ale i przygonil nauczyciela Stalina. Nie ma co wrócić do Historii Korei Polnocnej z okresu zycia Kim Ir Sena. Tutaj proponuje się opierac nad książkami Adrian Buzo, The Guerilla Dynasty : Politics and Leadership in North Korea, Westview press, 1999 lub Bradley K. Martin, Under the loving care of the fatherly leader, North Korea and the Kim dynasty, St. Martin’s Press, New York 2004.

Glownym elementem smierci stalinizmu w Korei Polnocnej jest wlasnie upadek systemu informacyjnego i otwarcie gospodarki nad nowymi sektrami gospodarki. Czytając rozne artykuly Andreja Lankova można zauważyć jak było trudnodostępne radia w tym kraju, lub ze odbiorniki były blokowane nad stacjami Korei Polnocnej. Jednakze od ostatnich lat, prawdziwy zmiany następują. Z calkowita zamknieta i w moim głębokim przekonaniu Korea Polecona staje się krajem który otwiera się na swiat czy to poprzez akceptacji przyjazdu organizacji humanitarnych, lub czy przez dyfuzje filmow z roznych krajach na KRLDowskich kanalach. Rozwoj Komorek jest również niesamowity, na granica z Chinami ludzie kupuja telefony pre paid od chińczyków i dzieki tym mogą dzownic czy do krewni z kraju czy do tych z Korei Południowej.

Jeszcze do śmierci Kim Ir Sena, zostalo wyraznie przekazane ze Kim Ir Sena był wlascicielm wszystko co było na terenie Korei Polnocnej. Jednakze ostatnio w Korei Polnocnej rozwijaja się nie tylko targowiska ale i również wolny handel, jak można zauważyć na rozne drogi kraju. Sam zauważyłem podczas mego pobytu w KRLD, ze handel kwitnie jak paprotki na granica miedzy Chinami a Korei Polnocnej.

Korea Polnocna już ni jest stalinowskim krajem, nie jest i również krajem gdzie wyłącznie panuje ideologi Kim Ir Sena. Warto to szczególnie podkreślić ale i również kibicowac rozwoj tego kraju która zmienia się z miesiąc na miesiąc i może ci Koreańczycy mogą stac się mieszkancami swietna potega w nastepnym wieku ale to to inna historia…

0

Biografia Kim Ir Sena

Powszechna historia jest wypełniona osobami, które wywarły zdecydowany wpływ na swoją dekadę i życie ludzi w tamtejszym czasie. To właśnie dzięki sławnym, odważnym i mężnym a także szaleńczym, paranoidalnym ludziom o psychice nadającej się do badań w zamkniętych zakładach psychiatrycznych historia potoczyła się w taki a nie inny sposób. Jednym z ludzi wywierających znaczny wpływ na historiografię świata był niejaki Kim Ir Sen. Otóż ten człowiek swoimi dążeniami i działaniami politycznymi sprawił, iż w połowie XX wieku powstało małe państewko na kontynencie azjatyckim, które od samego początku stało się synonimem eksportu rewolucji komunistycznej, głodującego narodu koreańskiego i obłąkańczo pojętej ideologii Dżucze.

 

Jego bibliografia jest bardzo ogólna i zarazem owiana tajemnicą. Według nielicznie dostępnej informacji,  Kim Ir Sen, a właściwie Kim Song Ju bo tak właściwie się nazywał, urodził się 15 kwietnia 1912 w Mangyongdae niedaleko Phenianu, dzisiejszej stolicy Korei Północnej. Będąc w wieku młodzieńczym aktywnie uczestniczył w  zgromadzeniu młodych zwolenników i propagatorów idei marksistowskiej. Jako młody koreański patriota uczestniczył w manifestacjach przeciwko japońskiej okupacji Półwyspu Koreańskiego. Nasz bohater dał się poznać jako aktywny uczestnik Partii Pracy Korei. Począwszy od kapitulacji  Japonii w 1945 roku, towarzysz Kim wraca do ziemii koreańskiej aby następnie stanąć na czele Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej jako premier, a następnie marszałek. Kim Ir Sen dokładnie analizując ówczesną sytuację międzynarodową stwierdził o chęci zjednoczenia całego terytorium Półwyspu Koreańskiego i tym samym zaatakował Koreę Południową. W nowy konflikt aktywnie zaangażowały się także USA i ChRL (Chińska republika Ludowa). Po podpisaniu rozejmu w Panmundżon w 1953 roku, Kim Ir Sen był zmuszony do wycofania swych wojsk na północne terytorium półwyspu. Kim opierając się na tezach swej autorskiej ideologii rozpoczął proces odbudowy kraju według naczelnych tez zawartych w tym dekalogu Kim Ir Sena. Następnie Kim awansował na stanowisko Prezydenta. Dzień 8 lipca 1994 roku stał się czarnym dniem żałoby w dziejach narodu północnokoreańskiego – o godzinie drugiej w nocy ,,Ojciec wszystkich koreańskich ojców” towarzysz Kim Ir Sen umarł. Powodem śmierci byłą arterioskleroza – choroba krwionośna, w wyniku której wystąpił atak serca. Kim Ir Sen miał 82 lata.

0

Język północnokoreański

Język koreański – język o nieustalonym pochodzeniu, prawdopodobnie jest językiem izolowanym. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnuskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prowincji Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii. Oryginalny koreański system zapisu – hangyl – jest alfabetem sylabicznym i fonetycznym.

(więcej…)

0

Korea Płn. w ostatnim stadium wzbogacania uranu

Korea Północna poinformowała, że osiągnęła końcowe stadium wzbogacania uranu oraz wykorzystania go do produkcji broni nuklearnej.

W Seulu komunikat północnokoreańskiej agencji KCNA głosi :

„Jesteśmy przygotowani zarówno na dialog jak i na sankcje. Jeżeli niektórzy stali członkowie Rady Bezpieczeństwa będą chcieli postawić na pierwszym miejscu sankcje przed dialogiem, odpowiemy wzmocnieniem naszego nuklearnego potencjału odstraszającego, zanim spotkamy się z nimi w celu nawiązania dialogu.”

(więcej…)

0

Idea Dżucze: Oficjalna ideologia Korei Północnej

DżuczePrzeglądając akademickie pozycje z zakresu filozofii można natrafić na poszczególne filozofie począwszy od czasów średniowiecznych aż po obecne. Filozofie te miały swój czas  powstania, rozkwitu a nawet i czas ,,śmierci” czyli zapomnienia. Cały kanon filozoficzny pokazuje, iż filozofia zajmuje się poglądami głoszonymi zarówno przez komunistów, socjalistów, demokratów, konserwatystów, anarchistów. Jednak w tych pozycjach na próżno można odnaleźć filozofii Dżucze. Czym ona jest i o czym głosi? Kto ją wymyślił i rozpropagował? A wreszcie dlaczego nie jest publicznie głoszona w szanujących się pozycjach z dziedziny filozofii?

Kto jest Autorem tej filozofii? Ideologicznym ojcem idei Dżucze jest Kim Ir Sen

Co oznacza słowo Dżucze? Samo słowo ,,Dżucze” oznacza tyle co ,,zostawcie nas w spokoju”.

O człowieku: Jej naczelnym  meritum jest człowiek: ,,(…) człowiek jest gospodarzem wszystkiego, że on decyduje o wszystkim”. To właśnie człowiek zajmuje swe nadrzędne miejsce wobec całego otaczającego Go świata. ,,(…) człowiek jest gospodarzem wszystkiego i on decyduje o wszystkim. Przez słowa ,,człowiek jest gospodarzem wszystkiego” rozumie się, że człowiek jest władcą świata i gospodarzem swojego losu, a słowa ,,człowiek decyduje o wszystkim” oznaczają, że odgrywa on decydującą rolę w przeobrażaniu  świata i rozstrzyganiu swojego losu”. Wśród przymiotów charakteryzujących człowieczeństwo wyróżnia się samodzielność, zdolność do twórczości, świadomość oraz materialność. Człowiek ma za zadanie przeobrażanie i bycie tworem, dzięki któremu możliwa jest metamorfoza otaczającego Go świata zewnętrznego. A rezultaty takiego działania mogą być najbardziej widoczne i dostrzegalne tylko i wyłącznie poprzez uczestnictwo i działanie w społeczeństwie.    
Żywot człowieka następuje w sposób dwoisty: w warstwie społeczno-politycznej jak i biologicznej. ,,Jeżeli życie biologiczne – to życie człowieka jako żywego organizmu, to życie społeczno-polityczne jest życiem człowieka jako istoty społecznej”.

dzucze O narodzie: O pozycji i randze danego narodu bądź państwa wprost bezpośrednio nie decyduje zajmowana przez nie powierzchnia bądź statystyczna liczba ludności. Czynnikiem decydującym o prestiżu i pozycji ludności bądź społeczeństwa jest charyzma i upór Naczelnego Przywódcy. To właśnie Jego postępowanie jest ,,drogowskazem na drodze, informującym daną społeczność o prawidłowym kierunku ruchu”. To właśnie naczelny dowódca Narodu musi określić podstawowe kryteria i definicje potrzebne do prawidłowego rozumienia aktualnego stanu świata. Poprzez określenie podstawowych znaczeń i definicji można przyjąć pewien określony i wspólny pogląd na dany stan rzeczy. Następnym etapem jest nauczanie, które musi być ściśle powiązane z ogólnie przyjęta doktryną lub normą. Dopiero zrozumiawszy ten fakt, społeczeństwo może w sposób prawowity, rozumny i rzetelny określać swoje dążenia, ambicje oraz plany na przyszłość.

Socjalizm i demokracja na ,,ideologicznym ringu walki”: Następuje także publiczna obrona ideologii socjalizmu podczas jej konfrontacji ze ,,znienawidzonym, zgniłym i mającym zachodnie korzenie” kapitalizmem.  Kapitalizm jest w tym przypadku słowem pochodnym i bliskoznacznym słów typu wyzysk, nierówność oraz niesprawiedliwość społeczna. Wówczas następuje przepaść w danym społeczeństwie poprzez nierównomierny podział zysków wypracowanych przez narodową gospodarkę. Człowiek bogaty zostaje wplątany w sidła i szpony pieniądza, które diametralnie zmienia Jego oblicze. Z zasady humanitarności oraz zasady ,,homo domini lapus est” człowiek, postępując w sposób konformistyczny i oszczędzający swój czas, zdecydowanie częściej wybiera tą drugą opcję. Wówczas automatycznie traci na tym sfera kulturowa i społeczna, a na główne podium wystawia się sferę stricte gospodarczą i ekonomiczną. Rodzą się konflikty pomiędzy grupami danego społeczeństwa a nawet i państwami o dane dobra. W socjalizmie jest inaczej. Socjalizm głosi, iż wszyscy w równym stopniu mają jednakowy dostęp do danego dobra a społeczeństwo jest wyłącznie jedno i nie powinno być dzielone według prymatu posiadania pieniądza. Społeczeństwo socjalistyczne może być w równym stopniu bogate tak jak kapitalistyczne, a przy tym zachowuje swój edukacyjny, rodzinny wymiar. Socjalizm nie pozwoli na to, aby liczne choroby typu alkoholizm czy narkomania mogły by się rozwijać. Z nimi trzeba walczyć aktywnie i w sposób bezlitosny: społeczeństwo wychowane w duchu socjalizmu nie może pozwolić sobie na tego typu dewiacje. Fakt zdrowego i dobrze pojmowanego  trybu  działania społeczeństwa jest orężem walki ludności danego państwa. Socjalizm nie chce być utożsamiany z wadami i negatywnymi stronami kapitalistycznego molocha. Według ideologii socrealizmu pracujący człowiek nie może być w gorszej sytuacji niż inne grupy społeczne.

– 4 naczelne zasady:

  • samodzielność w ideologii – odrzucanie obcych wzorców ideologicznych nie uwzględniających specyfiki, możliwości, tradycji, przeszłości historycznej, aspiracji i dążeń mieszkańców Korei Północnej
  • niezależność w polityce – nie uleganie naciskom politycznym i ingerencjom z zewnątrz, które prowadzą do stopniowej utraty suwerenności, ale prowadzenie własnej niezależnej polityki w kontaktach międzynarodowych
  • samodzielność ekonomiczna – nieuzależnianie się gospodarcze od innych państw i organizacji, bo prowadzi to do utraty suwerenności politycznej, ale twórcze rozwijanie gospodarczych zdolności własnego narodu przy równoprawnej wymianie handlowej ze światem
  • samoobrona własnego kraju – obrony nie można powierzać innym, gdyż prowadzi to do utraty własnej suwerenności, ale trzeba posiadać własny samodzielny przemysł obronny oparty na własnej myśli technicznej, surowcach i mocach wytwórczych, oraz ogólnonarodowy system obrony.

– Metody pracy Dżucze:
Stosowane są celem urzeczywistnienia idei Dżucze. Najważniejsze to:

  • metoda czonsan-ri – polegająca na skierowaniu bezpośrednio w teren dygnitarzy partyjnych i państwowych, by sami doświadczyli wszelkich niedogodności związanych z wykonaniem zadań, które sami nałożyli na podległe im organy (jednostki terytorialne); nazwa pochodzi od wsi Czonsan-ri której problemami musiał zająć się osobiście skierowany przez Kim Ir Sena wysoki dygnitarz państwowy
  • teański system pracy – polega na wyprowadzeniu zza biurek kadry konstruktorskiej i technologicznej przedsiębiorstw przemysłowych i innych jednostek produkcyjnych oraz postawieniu ich bezpośrednio przy robotniku wykonującym wyrób według ich projektu (np. technologa przy frezerze); celem tego systemu jest doskonalenie konstrukcyjne i technologiczne w produkcji; nazwa pochodzi od kombinatu metalurgicznego w mieście Tean
  • ruch czhollima – moralne zaangażowanie pracowników, które ma sprzyjać przyspieszeniu procesu produkcji dzięki skróceniu wdrażania projektów racjonalizatorskich i nowości technicznych przy maksymalnej kontroli jakości; nazwa pochodzi od legendarnego skrzydlatego konia Czhollima, który w podaniach ludowych w ciągu doby obiega świat
  • uczmy się od cichych bohaterów – ideowe zachęcanie do dokładności i dyscypliny pracy, której wzorem są przodownicy pracy z początków istnienia KRL-D

– Kariera idei Dżucze:

Podczas zimnej wojny KRLD promowała Dżucze jako filozofię budowania socjalizmu w krajach trzeciego świata. Rumuński dyktator Nicolae Ceauşescu zainteresował się tą doktryną po swojej wizycie w Korei Północnej. Wzorował on swoje późniejsze działania na niej (tzw. systematyzacja). Korea Północna nie promuje już tej doktryny twierdząc, że dotyczy ona tylko i wyłącznie Koreańczyków. Grupy studiujące doktrynę Dżucze istnieją na całym świecie. Pierwsze koło powstało w Bamako, stolicy Mali, w 1972 r.

Więcej na ten temat można znaleźć na www.pukhan.pl w artykule poświęconym stosunkami KRLD i Afryka.

0

Deklaracja rozwoju relacji północno-południowo koreańskich, pokoju i pomyślności.

Declaration on the Advancement of South-North Korean Relations, Peace and Prosperity

In accordance with the agreement between President Roh Moo-hyun of the Republic of Korea and Chairman Kim Jong Il of the National Defense Commission of the Democratic People’s Republic of Korea, President Roh visited Pyongyang from October 2-4, 2007.

During the visit, there were historic meetings and discussions.

At the meetings and talks, the two sides have reaffirmed the spirit of the June 15 Joint Declaration and had frank discussions on various issues related to realizing the advancement of South-North relations, peace on the Korean Peninsula, common prosperity of the Korean people and unification of Korea.
Expressing confidence that they can forge a new era of national prosperity and unification on their own initiative if they combine their will and capabilities, the two sides declare as follows, in order to expand and advance South-North relations based on the June 15 Joint Declaration:

1. The South and the North shall uphold and endeavor actively to realize the June 15 Declaration.

The South and the North have agreed to resolve the issue of unification on their own initiative and according to the spirit of “by-the-Korean-people-themselves.”

The South and the North will work out ways to commemorate the June 15 anniversary of the announcement of the South-North Joint Declaration to reflect the common will to faithfully carry it out.

2. The South and the North have agreed to firmly transform inter-Korean relations into ties of mutual respect and trust, transcending the differences in ideology and systems.

The South and the North have agreed not to interfere in the internal affairs of the other and agreed to resolve inter-Korean issues in the spirit of reconciliation, cooperation and reunification.

The South and the North have agreed to overhaul their respective legislative and institutional apparatuses in a bid to develop inter-Korean relations in a reunification-oriented direction.

The South and the North have agreed to proactively pursue dialogue and contacts in various areas, including the legislatures of the two Koreas, in order to resolve matters concerning the expansion and advancement of inter-Korean relations in a way that meets the aspirations of the entire Korean people.

3. The South and the North have agreed to closely work together to put an end to military hostilities, mitigate tensions and guarantee peace on the Korean Peninsula.

The South and the North have agreed not to antagonize each other, reduce military tension, and resolve issues in dispute through dialogue and negotiation.
The South and the North have agreed to oppose war on the Korean Peninsula and to adhere strictly to their obligation to nonaggression.

The South and the North have agreed to designate a joint fishing area in the West Sea to avoid accidental clashes. The South’s Minister of Defense and the North’s Minister of the People’s Armed Forces have also agreed to hold talks in Pyongyang this November to discuss military confidence-building measures, including military guarantees covering the plans and various cooperative projects for making this joint fishing area into a peace area.


4. The South and the North both recognize the need to end the current armistice regime and build a permanent peace regime. The South and the North have also agreed to work together to advance the matter of having the leaders of the three or four parties directly concerned to convene on the Peninsula and declare an end to the war.

With regard to the nuclear issue on the Korean Peninsula, the South and the North have agreed to work together to implement smoothly the September 19, 2005 Joint Statement and the February 13, 2007 Agreement achieved at the Six-Party Talks.

5. The South and the North have agreed to facilitate, expand, and further develop inter-Korean economic cooperation projects on a continual basis for balanced economic development and co-prosperity on the Korean Peninsula in accordance with the principles of common interests, co-prosperity and mutual aid.

The South and the North reached an agreement on promoting economic cooperation, including investments, pushing forward with the building of infrastructure and the development of natural resources. Given the special nature of inter-Korean cooperative projects, the South and the North have agreed to grant preferential conditions and benefits to those projects.
The South and the North have agreed to create a “special peace and cooperation zone in the West Sea” encompassing Haeju and vicinity in a bid to proactively push ahead with the creation of a joint fishing zone and maritime peace zone, establishment of a special economic zone, utilization of Haeju harbor, passage of civilian vessels via direct routes in Haeju and the joint use of the Han River estuary.

The South and the North have agreed to complete the first-phase construction of the Gaeseong Industrial Complex at an early date and embark on the second-stage development project. The South and the North have agreed to open freight rail services between Munsan and Bongdong and promptly complete various institutional measures, including those related to passage, communication, and customs clearance procedures.

The South and the North have agreed to discuss repairs of the Gaeseong-Sinuiju railroad and the Gaeseong-Pyongyang expressway for their joint use.

The South and the North have agreed to establish cooperative complexes for shipbuilding in Anbyeon and Nampo, while continuing cooperative projects in various areas such as agriculture, health and medical services and environmental protection.

The South and the North have agreed to upgrade the status of the existing Inter-Korean Economic Cooperation Promotion Committee to a Joint Committee for Inter-Korean Economic Cooperation to be headed by deputy prime minister-level officials.

6. The South and the North have agreed to boost exchanges and cooperation in the social areas covering history, language, education, science and technology, culture and arts, and sports to highlight the long history and excellent culture of the Korean people.

The South and the North have agreed to carry out tours to Mt. Baekdu and open nonstop flight services between Seoul and Mt. Baekdu for this purpose.

The South and the North have agreed to send a joint cheering squad from both sides to the 2008 Beijing Olympic Games. The squad will use the Gyeongui Railway Line for the first-ever joint Olympic cheering.

7. The South and the North have agreed to actively promote humanitarian cooperation projects.

The South and the North have agreed to expand reunion of separated family members and their relatives and promote exchanges of video messages.

To this end, the South and the North have agreed to station resident representatives from each side at the reunion center at Mt. Geumgang when it is completed and regularize reunions of separated family members and their relatives.

The South and the North have agreed to actively cooperate in case of emergencies, including natural disasters, according to the principles of fraternal love, humanitarianism and mutual assistance.

8. The South and the North have agreed to increase cooperation to promote the interests of the Korean people and the rights and interests of overseas Koreans on the international stage.

The South and the North have agreed to hold inter-Korean prime ministers’ talks for the implementation of this Declaration and have agreed to hold the first round of meetings in November 2007 in Seoul.
The South and the North have agreed that their highest authorities will meet frequently for the advancement of relations between the two sides.

Oct. 4, 2007
Pyongyang

Kim Jong Il
Chairman, National Defense Commission
Democratic People’s Republic of Korea

Roh Moo-hyun

President
Republic of Korea

Copyright © 2007-2017 Pukhan.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Realizacja: SYNTAX