System polityczny
0

Kompleksy Kim Jong Ila

 Wypowiedź Pana Profesora Waldemara J. Dziaka na temat kompleksy Kim Jong Ila:

Prof. Waldemar Dziak: Szanowni państwo, moje wystąpienie nie będzie tak akademickie i tak dobrze przygotowane, jak mojego poprzednika. Chciałbym tu wystąpić bardziej jako publicysta, niż naukowiec. Jak państwo zapewne wiedzą zajmuję się
głównie tematyką azjatycką, jestem jedynym w Polsce biografem Kim Ir Sena i Kim Dżong Ila, za miesiąc wyjdzie moja biografia Mao Zedonga. Nie tak dawno na jednej z uczelni miałem wystąpienie na temat kompleksów politycznych, kompleksów Stalina, Mao Zedonga a przede wszystkim kompleksów Kim Dżong Ila, tego pana, który rządzi dzisiaj w Korei Północnej, ma lat 64, a rządzi w kraju przedziwnym, bo jest to bankrut ekonomiczny, polityczny żebrak a przy tym mocarstwo militarne. Jak to możliwe, by państwo 23-milionowe było mocarstwem atomowym, trzymało w szachu cały region i pod broń postawiło 7,7 miliona ludzi, dokładnie 1,2 miliona w armii i pozostałe 6,5 miliona w organizacjach paramilitarnych, a są to prawdziwe organizacje paramilitarne, nie takie, jak ORMO w naszym kraju. Są to ludzie, którzy mają broń w domu, mundury w domu i przeszkolenie raz na 2 tygodnie.

 

Kiedy porównywałem kompleksy Hitlera do Stalina i Stalina do Kim Dżong Ila, okazało się, że ci dyktatorzy w państwach totalitarnych są do siebie strasznie podobni a pewne zjawiska, mechanizmy polityczne funkcjonujące w ich państwach są do siebie bardzo podobne. Tak naprawdę, Kom Dzong Il, jest wielkim wielbicielem Adolfa Hitlera i to nie jako osoby, tylko jest pod wrażeniem państwa, jakie Hitler stworzył, tej Trzeciej Rzeszy. Małpowanie tego wzorca hitlerowskiego w Korei Północnej jest przeogromne. Nawet hasła „jeden naród, jeden wódz, jedna Rzesza” a tam „jeden naród, jedno państwo i jeden wódz”. Marsze z pochodniami, zupełnie obce tradycji azjatyckiej, zostały tam przyjęte, ale żeby podkreślić ich „lepszość”, maszerują z dwoma pochodniami.

 

Można by długo rozprawiać, dlaczego rządzi Kim Dżong Il a nie ambasador Korei Północnej w Polsce od 11 lat (korekta pukhan.pl), Kim Pyong Il, który jest synem Kim Ir Sena, który jest znacznie mądrzejszy, lepiej wykształcony, ma 52 lata i od 30 lat jest na placówkach dyplomatycznych, nie wolno mu do kraju wjechać, ponieważ jest identyczny, jak Kim Ir Sen. W tradycji konfucjańskiej takie podobieństwo jest uważane za naznaczenie sukcesji. Jeśli jesteś tak podobny do ojca, to znaczy, że niebiosa cię wskazały jako sukcesora. Tymczasem Kim Dżong Il jest zupełnie nie podobny do ojca i trzeba było całą mitologię wymyślić, dlaczego to on jest sukcesorem, choć ma zupełnie inne włosy, 1,58 metra wzrostu, co jest jego wielkim kompleksem, stąd te buty na 12 centymetrowym koturnie, to tapirowanie włosów…

Źródło: kontrateksty.pl

0

Nowe przywództwo w Korei Północnej

 

Na nowy rok serwis www.pukhan.pl przygotuje materiał na ten temat. Jednakże zapraszamy już do oglądania zdjęcie podsumuwujące lista osób, które są na czele Korei Północnej:

12 pierwsze osoby (od Jo Myong Rok do Kim Jong Jak) są członkami Komisji Obrony Narodowej. Pośród 12 członków 7 są czołowymi postaciami Koreańskiej Armii Ludowej. Kim Jong Il też należy do tej organizacji. Jang Sung U, brat Jang Sung Thaeka był przewodniczącym garnizonu Phenianu.

Kim Yong Nam jest przewodniczącym Narodowego Zgromadzenia Ludowego (NZL)
Kim Jong Ju (młodszy brat Kim Ir Sena) jest honorowym wice-przewodniczącym NZL.
Yang Hyong Sop, Kim Yong Dae i Kim Yong Il (premier KRL-D) są wice przewodniczącymi NZLu.

0

W KRLD aktywizuje sie proces przekazania władzy

Południowokoreańskie media informują, że w Korei Północnej aktywizuje się proces przekazania władzy synowi Kim Dzong Ila Kim Dzong Unowi. Według ich danych północnokoreańskie radio coraz częściej informuje o Kim Dzong Unie oraz wychwala jego talenty.

Począwszy od lipca bieżącego roku w północnokoreańskim radiu zaczęli coraz częściej gra się patriotyczną pieśń „Dźwięk kroków”, poświęconą młodszemu synowi Kim Dzong Ila. Według seulskich mediów „proces przekazania władzy Kim Dzong Unowi w KRL-D oficjalnie się zaczął”.

Pjongjang odrzuca jednak wszelkie pogłoski o procesie przekazania władzy. Przewodniczący prezydium zgromadzenia narodowego Kim Yong Il zaprzeczył ostatnio pogłoskom o ciężkim stanie zdrowia Kim Dzong Ila. Zdrowie Kim Dzong Ila jest jedną z najpilniej strzeżonych tajemnic północnokoreańskiego reżimu.

Źródło: Polit.ru

0

Korea Północna: Kraj Post Stalinowski

Korea Północna długo była nazywana, jako kraj stalinizmu lub jako współczesna dyktatura opierana nad wartościami stalinizmu. Jest to o tyle prawda ze pod koniec lat pięćdziesiątych, Kim Ir Sen odmówił prośbę Moskwy, co do destalinizacji swego reżymu i regularnie opróżnił partie od elementów przeciwko nim.

Jednakże używać słowo stalinizm, jako porównywać do Korei Północnej prowadzi do błędnego toku myślenia, co do współczesnego kraju rządzonego przez Kim Jong Ila. Oczywiście jest to wciąż kraj gdzie wolność człowieka jest ograniczona, gdzie luzie nie mogą swobodnie się ruszać za granicach kraju i kraj, który gra z Bronia jądrowa.

Jednakże, chciałbym to ponowie powtórzyć: nie jest to już kraj stalinistyczny.
System gdzie wszędzie był widoczny wielki wódz, zmarł nie tylko ze śmiercią Kim Ir Sena ale i również z ostatnimi wydarzeniami z Historii Korei Północnej. Wydarzenie te zmusiły kraju do otwarcia, ale i również do złagodnienia tym, co się działo w kraju w jednym celu: jak najdłużej przedłużyć system panujący w Korei Północnej i wiec tym co dysponuje północnokoreański establishment.

Najpierw musimy zdefiniowac czym jest stalinizmem. Tutaj używałem pojecie które utworzyl Seweryn Biler.
Jest to system gdzie panuje terror masowy i gdzie informacja jest perfekcyjnie zarzadzana, gdzie istnieje wyłącznie jedna partia która jest makropolityczna organizacja. System również opiera się na kult osobowsci, na jednolita kulture i na rozwoj przemyslu ciezkiego.

Poki zyl Kim Ir Sen, wydaje się ze był uczen nie tylko dogonil ale i przygonil nauczyciela Stalina. Nie ma co wrócić do Historii Korei Polnocnej z okresu zycia Kim Ir Sena. Tutaj proponuje się opierac nad książkami Adrian Buzo, The Guerilla Dynasty : Politics and Leadership in North Korea, Westview press, 1999 lub Bradley K. Martin, Under the loving care of the fatherly leader, North Korea and the Kim dynasty, St. Martin’s Press, New York 2004.

Glownym elementem smierci stalinizmu w Korei Polnocnej jest wlasnie upadek systemu informacyjnego i otwarcie gospodarki nad nowymi sektrami gospodarki. Czytając rozne artykuly Andreja Lankova można zauważyć jak było trudnodostępne radia w tym kraju, lub ze odbiorniki były blokowane nad stacjami Korei Polnocnej. Jednakze od ostatnich lat, prawdziwy zmiany następują. Z calkowita zamknieta i w moim głębokim przekonaniu Korea Polecona staje się krajem który otwiera się na swiat czy to poprzez akceptacji przyjazdu organizacji humanitarnych, lub czy przez dyfuzje filmow z roznych krajach na KRLDowskich kanalach. Rozwoj Komorek jest również niesamowity, na granica z Chinami ludzie kupuja telefony pre paid od chińczyków i dzieki tym mogą dzownic czy do krewni z kraju czy do tych z Korei Południowej.

Jeszcze do śmierci Kim Ir Sena, zostalo wyraznie przekazane ze Kim Ir Sena był wlascicielm wszystko co było na terenie Korei Polnocnej. Jednakze ostatnio w Korei Polnocnej rozwijaja się nie tylko targowiska ale i również wolny handel, jak można zauważyć na rozne drogi kraju. Sam zauważyłem podczas mego pobytu w KRLD, ze handel kwitnie jak paprotki na granica miedzy Chinami a Korei Polnocnej.

Korea Polnocna już ni jest stalinowskim krajem, nie jest i również krajem gdzie wyłącznie panuje ideologi Kim Ir Sena. Warto to szczególnie podkreślić ale i również kibicowac rozwoj tego kraju która zmienia się z miesiąc na miesiąc i może ci Koreańczycy mogą stac się mieszkancami swietna potega w nastepnym wieku ale to to inna historia…

0

Biografia Kim Ir Sena

Powszechna historia jest wypełniona osobami, które wywarły zdecydowany wpływ na swoją dekadę i życie ludzi w tamtejszym czasie. To właśnie dzięki sławnym, odważnym i mężnym a także szaleńczym, paranoidalnym ludziom o psychice nadającej się do badań w zamkniętych zakładach psychiatrycznych historia potoczyła się w taki a nie inny sposób. Jednym z ludzi wywierających znaczny wpływ na historiografię świata był niejaki Kim Ir Sen. Otóż ten człowiek swoimi dążeniami i działaniami politycznymi sprawił, iż w połowie XX wieku powstało małe państewko na kontynencie azjatyckim, które od samego początku stało się synonimem eksportu rewolucji komunistycznej, głodującego narodu koreańskiego i obłąkańczo pojętej ideologii Dżucze.

 

Jego bibliografia jest bardzo ogólna i zarazem owiana tajemnicą. Według nielicznie dostępnej informacji,  Kim Ir Sen, a właściwie Kim Song Ju bo tak właściwie się nazywał, urodził się 15 kwietnia 1912 w Mangyongdae niedaleko Phenianu, dzisiejszej stolicy Korei Północnej. Będąc w wieku młodzieńczym aktywnie uczestniczył w  zgromadzeniu młodych zwolenników i propagatorów idei marksistowskiej. Jako młody koreański patriota uczestniczył w manifestacjach przeciwko japońskiej okupacji Półwyspu Koreańskiego. Nasz bohater dał się poznać jako aktywny uczestnik Partii Pracy Korei. Począwszy od kapitulacji  Japonii w 1945 roku, towarzysz Kim wraca do ziemii koreańskiej aby następnie stanąć na czele Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej jako premier, a następnie marszałek. Kim Ir Sen dokładnie analizując ówczesną sytuację międzynarodową stwierdził o chęci zjednoczenia całego terytorium Półwyspu Koreańskiego i tym samym zaatakował Koreę Południową. W nowy konflikt aktywnie zaangażowały się także USA i ChRL (Chińska republika Ludowa). Po podpisaniu rozejmu w Panmundżon w 1953 roku, Kim Ir Sen był zmuszony do wycofania swych wojsk na północne terytorium półwyspu. Kim opierając się na tezach swej autorskiej ideologii rozpoczął proces odbudowy kraju według naczelnych tez zawartych w tym dekalogu Kim Ir Sena. Następnie Kim awansował na stanowisko Prezydenta. Dzień 8 lipca 1994 roku stał się czarnym dniem żałoby w dziejach narodu północnokoreańskiego – o godzinie drugiej w nocy ,,Ojciec wszystkich koreańskich ojców” towarzysz Kim Ir Sen umarł. Powodem śmierci byłą arterioskleroza – choroba krwionośna, w wyniku której wystąpił atak serca. Kim Ir Sen miał 82 lata.

0

Idea Dżucze: Oficjalna ideologia Korei Północnej

DżuczePrzeglądając akademickie pozycje z zakresu filozofii można natrafić na poszczególne filozofie począwszy od czasów średniowiecznych aż po obecne. Filozofie te miały swój czas  powstania, rozkwitu a nawet i czas ,,śmierci” czyli zapomnienia. Cały kanon filozoficzny pokazuje, iż filozofia zajmuje się poglądami głoszonymi zarówno przez komunistów, socjalistów, demokratów, konserwatystów, anarchistów. Jednak w tych pozycjach na próżno można odnaleźć filozofii Dżucze. Czym ona jest i o czym głosi? Kto ją wymyślił i rozpropagował? A wreszcie dlaczego nie jest publicznie głoszona w szanujących się pozycjach z dziedziny filozofii?

Kto jest Autorem tej filozofii? Ideologicznym ojcem idei Dżucze jest Kim Ir Sen

Co oznacza słowo Dżucze? Samo słowo ,,Dżucze” oznacza tyle co ,,zostawcie nas w spokoju”.

O człowieku: Jej naczelnym  meritum jest człowiek: ,,(…) człowiek jest gospodarzem wszystkiego, że on decyduje o wszystkim”. To właśnie człowiek zajmuje swe nadrzędne miejsce wobec całego otaczającego Go świata. ,,(…) człowiek jest gospodarzem wszystkiego i on decyduje o wszystkim. Przez słowa ,,człowiek jest gospodarzem wszystkiego” rozumie się, że człowiek jest władcą świata i gospodarzem swojego losu, a słowa ,,człowiek decyduje o wszystkim” oznaczają, że odgrywa on decydującą rolę w przeobrażaniu  świata i rozstrzyganiu swojego losu”. Wśród przymiotów charakteryzujących człowieczeństwo wyróżnia się samodzielność, zdolność do twórczości, świadomość oraz materialność. Człowiek ma za zadanie przeobrażanie i bycie tworem, dzięki któremu możliwa jest metamorfoza otaczającego Go świata zewnętrznego. A rezultaty takiego działania mogą być najbardziej widoczne i dostrzegalne tylko i wyłącznie poprzez uczestnictwo i działanie w społeczeństwie.    
Żywot człowieka następuje w sposób dwoisty: w warstwie społeczno-politycznej jak i biologicznej. ,,Jeżeli życie biologiczne – to życie człowieka jako żywego organizmu, to życie społeczno-polityczne jest życiem człowieka jako istoty społecznej”.

dzucze O narodzie: O pozycji i randze danego narodu bądź państwa wprost bezpośrednio nie decyduje zajmowana przez nie powierzchnia bądź statystyczna liczba ludności. Czynnikiem decydującym o prestiżu i pozycji ludności bądź społeczeństwa jest charyzma i upór Naczelnego Przywódcy. To właśnie Jego postępowanie jest ,,drogowskazem na drodze, informującym daną społeczność o prawidłowym kierunku ruchu”. To właśnie naczelny dowódca Narodu musi określić podstawowe kryteria i definicje potrzebne do prawidłowego rozumienia aktualnego stanu świata. Poprzez określenie podstawowych znaczeń i definicji można przyjąć pewien określony i wspólny pogląd na dany stan rzeczy. Następnym etapem jest nauczanie, które musi być ściśle powiązane z ogólnie przyjęta doktryną lub normą. Dopiero zrozumiawszy ten fakt, społeczeństwo może w sposób prawowity, rozumny i rzetelny określać swoje dążenia, ambicje oraz plany na przyszłość.

Socjalizm i demokracja na ,,ideologicznym ringu walki”: Następuje także publiczna obrona ideologii socjalizmu podczas jej konfrontacji ze ,,znienawidzonym, zgniłym i mającym zachodnie korzenie” kapitalizmem.  Kapitalizm jest w tym przypadku słowem pochodnym i bliskoznacznym słów typu wyzysk, nierówność oraz niesprawiedliwość społeczna. Wówczas następuje przepaść w danym społeczeństwie poprzez nierównomierny podział zysków wypracowanych przez narodową gospodarkę. Człowiek bogaty zostaje wplątany w sidła i szpony pieniądza, które diametralnie zmienia Jego oblicze. Z zasady humanitarności oraz zasady ,,homo domini lapus est” człowiek, postępując w sposób konformistyczny i oszczędzający swój czas, zdecydowanie częściej wybiera tą drugą opcję. Wówczas automatycznie traci na tym sfera kulturowa i społeczna, a na główne podium wystawia się sferę stricte gospodarczą i ekonomiczną. Rodzą się konflikty pomiędzy grupami danego społeczeństwa a nawet i państwami o dane dobra. W socjalizmie jest inaczej. Socjalizm głosi, iż wszyscy w równym stopniu mają jednakowy dostęp do danego dobra a społeczeństwo jest wyłącznie jedno i nie powinno być dzielone według prymatu posiadania pieniądza. Społeczeństwo socjalistyczne może być w równym stopniu bogate tak jak kapitalistyczne, a przy tym zachowuje swój edukacyjny, rodzinny wymiar. Socjalizm nie pozwoli na to, aby liczne choroby typu alkoholizm czy narkomania mogły by się rozwijać. Z nimi trzeba walczyć aktywnie i w sposób bezlitosny: społeczeństwo wychowane w duchu socjalizmu nie może pozwolić sobie na tego typu dewiacje. Fakt zdrowego i dobrze pojmowanego  trybu  działania społeczeństwa jest orężem walki ludności danego państwa. Socjalizm nie chce być utożsamiany z wadami i negatywnymi stronami kapitalistycznego molocha. Według ideologii socrealizmu pracujący człowiek nie może być w gorszej sytuacji niż inne grupy społeczne.

– 4 naczelne zasady:

  • samodzielność w ideologii – odrzucanie obcych wzorców ideologicznych nie uwzględniających specyfiki, możliwości, tradycji, przeszłości historycznej, aspiracji i dążeń mieszkańców Korei Północnej
  • niezależność w polityce – nie uleganie naciskom politycznym i ingerencjom z zewnątrz, które prowadzą do stopniowej utraty suwerenności, ale prowadzenie własnej niezależnej polityki w kontaktach międzynarodowych
  • samodzielność ekonomiczna – nieuzależnianie się gospodarcze od innych państw i organizacji, bo prowadzi to do utraty suwerenności politycznej, ale twórcze rozwijanie gospodarczych zdolności własnego narodu przy równoprawnej wymianie handlowej ze światem
  • samoobrona własnego kraju – obrony nie można powierzać innym, gdyż prowadzi to do utraty własnej suwerenności, ale trzeba posiadać własny samodzielny przemysł obronny oparty na własnej myśli technicznej, surowcach i mocach wytwórczych, oraz ogólnonarodowy system obrony.

– Metody pracy Dżucze:
Stosowane są celem urzeczywistnienia idei Dżucze. Najważniejsze to:

  • metoda czonsan-ri – polegająca na skierowaniu bezpośrednio w teren dygnitarzy partyjnych i państwowych, by sami doświadczyli wszelkich niedogodności związanych z wykonaniem zadań, które sami nałożyli na podległe im organy (jednostki terytorialne); nazwa pochodzi od wsi Czonsan-ri której problemami musiał zająć się osobiście skierowany przez Kim Ir Sena wysoki dygnitarz państwowy
  • teański system pracy – polega na wyprowadzeniu zza biurek kadry konstruktorskiej i technologicznej przedsiębiorstw przemysłowych i innych jednostek produkcyjnych oraz postawieniu ich bezpośrednio przy robotniku wykonującym wyrób według ich projektu (np. technologa przy frezerze); celem tego systemu jest doskonalenie konstrukcyjne i technologiczne w produkcji; nazwa pochodzi od kombinatu metalurgicznego w mieście Tean
  • ruch czhollima – moralne zaangażowanie pracowników, które ma sprzyjać przyspieszeniu procesu produkcji dzięki skróceniu wdrażania projektów racjonalizatorskich i nowości technicznych przy maksymalnej kontroli jakości; nazwa pochodzi od legendarnego skrzydlatego konia Czhollima, który w podaniach ludowych w ciągu doby obiega świat
  • uczmy się od cichych bohaterów – ideowe zachęcanie do dokładności i dyscypliny pracy, której wzorem są przodownicy pracy z początków istnienia KRL-D

– Kariera idei Dżucze:

Podczas zimnej wojny KRLD promowała Dżucze jako filozofię budowania socjalizmu w krajach trzeciego świata. Rumuński dyktator Nicolae Ceauşescu zainteresował się tą doktryną po swojej wizycie w Korei Północnej. Wzorował on swoje późniejsze działania na niej (tzw. systematyzacja). Korea Północna nie promuje już tej doktryny twierdząc, że dotyczy ona tylko i wyłącznie Koreańczyków. Grupy studiujące doktrynę Dżucze istnieją na całym świecie. Pierwsze koło powstało w Bamako, stolicy Mali, w 1972 r.

Więcej na ten temat można znaleźć na www.pukhan.pl w artykule poświęconym stosunkami KRLD i Afryka.

Copyright © 2007-2017 Pukhan.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Realizacja: SYNTAX