System polityczny
0

Biografia człowieka numer 3 Korei Północnej: O Kuk Ryol

Dzisiaj przedstawiamy biografię numer 3 Korei Północnej: O Kuk Ryol

O Kuk Ryol (drugi od lewej), źródło: Chosun Ilbo.

O Kuk Ryol urodził się w 1931 r. Jilinie w Chinach. Ukończył studia na Uniwersytecie im. Kim Ir Sena i studiował w Związku Radzieckim. O Kuk Ryol rozpoczął karierę wojskową w 1964 roku. Pracuje w pokoju 39 PPK, odpowiedzialny jest za produkcję fałszywych walut oraz narkotyków[1], za finansowanie proliferacji broni[2]. Oficjalnie pełni funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Obrony Narodowej. Był jednym z wojskowych, z którymi dorastał Kim Jong Il. Generał O Jung Song, jego ojciec, walczył wspólnie z Kim Ir Senem, zajmował się dziećmi Kim Ir Sena, m.in. Kim Jong Ilem. Jest też wnukiem O Jung Hupa, który walczył przeciwko Japończykom. Po śmierci ojca O Kuk Ryol mieszkał z rodziną Kim Ir Sena przez ponad pół roku. O Kuk Ryol rozpoczynał swoją karierę wojskową w 1964 roku jako dwugwiazdkowy generał, mając zaledwie 33 lata. W 1967 roku został przewodniczącym sił powietrznych. W 1970 r. wybrano go do NZL, a w 1977 r. został mianowany wiceprzewodniczącym KAL, by w 1979 r. zostać ostatecznie mianowanym przywódcą KAL. Jednakże kłótnia z O Jin U zmusiła go do tymczasowego odejścia z wojska. Dopiero w 1989 roku wrócił do najwyższych sfer wojskowych pracując w biurze ds. operacji KC PPK. W latach siedemdziesiątych stanął na czele sił powietrznych Korei Północnej. W latach 90. O Kuk Ryol przeżył czystkę, która miała miejsce w wojsku, po tym jak upadł blok sowiecki. Kim Ir Sen chciał odsunąć od władzy wszystkich tych, którzy byli w kontakcie ze światem zewnętrznym. O Kuk Ryol zajmował się również projektem dotyczącym modernizacji wojska północnokoreańskiego. To dzięki niemu powstała wojskowa uczelnia techniczna im. Minjin. Syn O Kuk Ryola, dwugwiazdkowy generał, O Se Uk (urodzony w 1967 roku) uciekł z Korei Północnej i obecnie mieszka w Stanach Zjednoczonych. O Kuk Ryol, wraz z innym synem, jest też odpowiedzialny za operacje powiązane z produkcją fałszywych walut, które do obiegu wprowadzają rozsiani po świecie północnokoreańscy dyplomaci.

 


 

[1] Po tym, jak upadł blok socjalistyczny, a handel zagraniczny poprzez umowy barterowe pomiędzy tymi krajami a Koreą Północną przestał funkcjonować, kraje te wymagały płatności w zagranicznych walutach, którymi Korea Północna nie dysponowała. W latach siedemdziesiątych Jang Song Thaek, szwagier Kim Jong Ila, był pierwszym północnokoreańskim urzędnikiem, który zaproponował ideę przemytu alkoholu i narkotyków przez pracowników placówek dyplomatycznych KRL-D.

[2] Cierpiąca na niedobór dewiz Korea Północna coraz większy zysk czerpie z ich produkcji i wprowadzania do obiegu. KRL-D wykorzystuje je do kupowania za granicą sprzętu dla wojska oraz na potrzeby swojego programu nuklearnego. Stąd powiązanie wojska z przemytem dewiz. Trzecie piętro siedziby PPK posiada dwie główne instytucje, które współpracują z osobami zatrudnionymi w sekretariacie osobistym Kim Jong Ila i zajmują się zarządzaniem informacjami, handlem zagranicznym walut dla KC PPK oraz zarządzaniem finansami Kim Jong Ila. Oddział ten istnieje od lat sześćdziesiątych ale  dopiero zaczął prawidłowo działać w latach siedemdziesiątych. Ta organizacja działa pod auspicjami KC PPK.

0

Od śmierci Kim Ir Sena minęło już 16 lat, ale wciąż jest „Wiecznym Prezydentem” Korei Północnej

8 lipca 1994 roku, w wieku 82 lat zmarł Kim Ir Sen. Niektórzy twierdzą, że to Kim Jong Il sprowokował jego śmierć. Według północnokoreańskich autorów ideologicznych pism, Kim Ir Sen jest uważany za ojca narodu koreańskiego. Ale czy człowiek, który utworzył koreański system obozów pracy i obozów koncentracyjnych, oparty na ścisłym podziale klasowym, może post mortem nosić taki tytuł?



Kim Ir Sen między Zhou En Lai (po lewej), a Mao Tse Tung (po prawej).
Źródło: i1.ce.cn

Kim Ir Sen urodził się w religijnej rodzinie protestanckiej w 1912 roku w Mangyongdae koło Pjongjangu. Ojciec, Kim Hyong Jik, był działaczem chrześcijańsko–narodowej opozycji wobec japońskiej okupacji Korei. Warto w tym miejscu dodać, że przez długi czas Pjongjang był długo nazwany Jerozolimą Wschodu – wpływy chrześcijaństwa były tam kiedyś bardzo silne. Wpływom tym była poddana również rodzina przyszłego Wielkiego Wodza…

Od 1924 roku Kim Ir Sen przebywał w Chinach. Zdobył wykształcenie wojskowe i polityczne w ZSRR, podczas II wojny światowej służył w Armii Czerwonej. Został wybrany przez Stalina jako przyszły numer jeden Korei Północnej. Pierwotnie Kim Ir Sen miał być marionetką Stalina na Półwyspie Koreańskim.

Po klęsce Japonii w 1945 roku powrócił do Korei i powołał na północy kraju tymczasowy rząd komunistyczny, proklamując następnie (9 września 1948) Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną. Stanął na jej czele jako premier. W roku 1953 otrzymał stopień marszałka.

W 1950 roku w ścisłej współpracy ze Stalinem podjął decyzję o zbrojnym ataku na Koreę Południową; wywołana napaścią wojna koreańska, w którą zaangażowały się Stany Zjednoczone, Związek Radziecki i Chiny, pochłonęła łącznie, po obu stronach, około 2,5 miliona ofiar. Po wojnie Kim Ir Sen przyjął politykę rozwoju gospodarczego opartego na własnych zasobach i produkcji, bez udziału czynników zagranicznych (tzw. filozofia Dżucze), ogłaszając plan jej wdrożenia w grudniu 1955 roku; dążył także do wyprodukowania własnej broni atomowej.

W 1972 objął stanowisko prezydenta KRL-D, a w 1998 roku nadano mu pośmiertny tytuł „Wiecznego Prezydenta” (kor. 공화국의 영원한 주석).

Zmarł 8 lipca 1994 r. Po śmierci jego ciało zostało zabalsamowane przez lekarzy z Federacji Rosyjskiej. Jeden ze synów Kim Ir Sena mieszka w Warszawie od 1998 roku, jest ambasadorem Korei Północnej w Polsce.

0

Odpowiedzialność zbiorowa w praktyce

Ponad 30 krewnych byłych działaczy partyjnych (m.in Pak Nam Ki, autora nieudanej reformy walutowej) zostało obciążonych odpowiedzialnością za nieudaną reformę w Korei Północnej, wsadzono ich do więzienia – informuje południowokoreańska organizacja „Good Friends”. Dlaczego krewni? Ponieważ w Korei Północnej praktykuje się zasadę odpowiedzialności zbiorowej.

Kiedy jedna osoba wykona nieodpowiedni czyn to nie tylko ona jest za to odpowiedzialna, ale również cała jej rodzina ze względu na to, że źle ją wychowała. W dynastii Chosun każda zbrodnia była surowo karana i obejmowała nie tylko winnego, ale również starsze i młodsze pokolenie. Kim Ir Sen posługiwał się również tą zasadą, według której winne są osoby do trzeciego pokolenia wstecz. Pojęcie to różni się jednak zdecydowanie od pojęcia „odpowiedzialności zbiorowej” w innych systemach komunistycznych, w których dotyczyła ona nie rodziny, ale ludzi z jednej frakcji politycznej. Jeśli obywatel był lojalny, rząd był dla niego gwarantem poziomu życia i pracodawcą. Natomiast jeśli obywatel był mimo wszystko nielojalny, oznaczało to, że był źle wyedukowany i wraz z rodziną musiał być reedukowany, czyli w praktyce wysłany do obozu pracy, skąd raczej już nie wracał.

0

Druga część biografii człowieka numer 2 w Korei Północnej

Od początku czerwca 2010 roku Jang Song Thaek jest człowiekiem numer dwa w Korei Północnej. Przedstawiamy dziś drugą część jego biografii. Pierwsza część znajduje się tutaj.

Jang Song Thaek w czarnym kole (zdjęcie z lat 90-tych, źródło: joins.com)

Mimo, że jest on numerem dwa Korei Północnej, to w listopadzie 2004 r. został oddalony ze sceny politycznej po czystce ze względu na to, że był podejrzewany o korumpowanie wyższych urzędników. Kim Jong Il bał się, że Jang Song Thaek chciał stworzyć frakcję, która mogłaby przeciwstawić się Kim Jong Ilowi. Inne źródła mówią, że Jang Song Thaek pokłócił się wtedy z umierającą żoną Kim Jong Ila, Ko Yong Hee, która popierała Kim Jong Un razem z Ri Je Kang, jako następcę przywódcy. Wtedy to Jang Song Thaek wolał widzieć na to stanowisko innego syna Kim Jong Ila: Kim Jong Nama. Możliwe też, że Jang Song Thaek zażyczył sobie budowę domu, która ostatecznie miała mieć tą samą powierzchnię jak rezydencję Kim Jong Ila, co mogło irytować przywódcę. Wtedy twierdziłby przypuszczalnie, że jeśli obaj mają dom o takiej samej powierzchni, to jednocześnie posiada taką samą władzę. Ostatecznie istnieje też niepewna wersja, że w 2004 r. to Jang Song Thaek został zdegradowany ze względu na to, że jego syn wziął aktywny udział w strzelaninie w jednej z rezydencji „ukochanego przywódcy”.

 

Jang Song Thaek wicedyrektor Departamentu Organizacji i Przywództwa został po tym incydencie tymczasowo aresztowany. Inni przyjaciele Jang Song Thaeka zostali też oddaleni: m. in. Ri Young Bok, wicedyrektor PPK w Nampo, Ri Young Su pracownik PPK, Ji Jae Ryong, wicedyrektor biura spraw zagranicznych PPK, a bracia Jang Song Thaeka, Jang Song U i Jang Song Kil zostali także wtedy zdegradowani. Żona Jang Song Thaeka przeżyła oddalenie męża i popadła w alkoholizm. Pracownicy Jang Song Thaeka również stracili posady jak na przykład Choe Yong Su.

 

Jang Song Thaek nie był pierwszym członkiem swojej rodziny, który został oddalony. W latach siedemdziesiątych minister KAL Chang Chon Hwan, wujek Jang Song Thaeka oraz  współpracownik Kim Jong Ju (młodszy brat Kim Ir Sena) został wygnany do prowincji Chagang.  Po odejściu Jang Song Thaeka na czele tego Departamentu stanął Ri Je Kang dotychczasowy drugi wicedyrektor tego Departamentu. Wtedy też brat Jang Song Thaeka, Jang Song U został zdegradowany. Był on odpowiedzialny za garnizon Pheniański. Drugi brat, Jang Song Kil, nie dostał obiecywanej posady. Miał on być odpowiedzialny  za sprawy polityczne w Ministerstwie Bezpieczeństwa Narodowego. Na jego miejsce przyszedł Chang Mun Dok, który wtedy nie był znaną postacią w organizacjach wojskowych.

 

W tym okresie próbowano zabić także krewnych Kim Jong Ila. Do dziś nie ma pełnej jasności jakie były kulisy zamachu na Kim Jong Nama w Austrii w 2004 r. oraz wypadku Kim Kyung Hee we wrześniu 2004 r., z którego ledwo wyszła (była leczona przez francuskich lekarzy w ekskluzywnym szpitalu w Phenianie).

 

Ostatecznie w styczniu 2006 r. Jang Song Thaek wrócił na scenę polityczną jako wicedyrektor biura budowy PPK i był razem z Kim Jong Ilem podczas jego nieoficjalnej wizyty w Chinach w tym samym roku. 21 listopada 2007 r. został ponownie mianowany wicedyrektorem Departamentu Organizacji i Przywództwa PPK, gdzie urzędował wcześniej. Ta decyzja oznaczała, że znów znalazł się pośród zaufanych Kima, ale w mniejszym stopniu niż wcześniej. Na dzień dzisiejszy jest on odpowiedzialny za administrację Korei Północnej oraz jest członkiem zarządu północnokoreańskiego Banku Inwestycyjnego Taepung

 

Jako że Departament Organizacji i Przywództwa jest najważniejszym departamentem PPK, Jang Song Thaek ma liczną grupę zwolenników, którzy pochodzą z kręgów partyjnych, wojskowych oraz biznesowych. Dlatego można śmiało stwierdzić, że jest on numerem dwa w Korei Północnej. Na dzień dzisiejszy Jang Song Thaeka posiada m. in. nastepujące funkcje:

– wicedyrektor Departamentu Organizacji i Przywództwa Partii Pracy Korei
– członek Komitetu Centralnego PPK,
– wiceprzewodniczący Komisji Obrony Narodowej,
– dyrektor banku inwestycyjnego Taepung
– poseł NZL

 

0

Pierwsza część biografii człowieka numer 2 w Korei Północnej

Od początku czerwca 2010 roku Jang Song Thaek jest człowiekiem numer dwa w Korei Północnej. Przedstawiamy dziś pierwszą część jego biografii.


Źródło: Yonhap

 

Jang Song Thaek jest szwagrem Kim Jong Ila. Zdaniem autora jest obecnie drugą osobą w hierarchii władzy w KRL-D, choć jeszcze w 1994 roku był plasowany przez ekspertów dopiero na 110. miejscu na liście najważniejszych ludzi na scenie politycznej Korei Północnej. Przedstawiamy zarys działalności politycznej Jang Song Thaeka oraz sposób, w jaki doszedł do władzy.

W 1965 roku poznał Kim Kyong Hee, córkę Kim Ir Sena i młodszą siostrę Kim Jong Ila. Mimo związanej z tym niechęci Kim Ir Sena, ale dzięki poparciu Hwang Jang Yopa i Kim Jong Ila, Jang Song Thaek rozpoczął edukację polityczną w Wyższej Szkole Partyjnej w 1965 roku. Studia łączył z pracą w Komitecie Centralnym Partii Pracy Korei. Jang Song Thaek studiował również na Uniwersytecie im. Kim Ir Sena w Pjongjangu, w Wonsanie i w Moskwie w latach 1969-1972. Oficjalnie ukończył jedynie uczelnię w stolicy KRL-D.

Kim Ir Sen nie popierał spotkań Jang Song Thaeka ze swoją córką i nigdy nie był w stanie go zaakceptować jako człowieka, który przybył do Pjongjangu z niezbyt istotnej prowincji Kangwon i nie pochodził z ideologicznie czystej rodziny. Po powrocie ze studiów w 1972 roku Jang Song Thaek i Kim Kyong Hee w Moskwie pobrali się. Córka Kim Ir Sena, która już wtedy nienawidziła swej matki, Kim Song Ae, nawet nie pytała jej o zdanie co do ślubu. Wyszła za Janga mimo, że był wówczas zwykłym obywatelem, choć miał w rodzinie wysoko postawionych wojskowych i dysponował ponadprzeciętnymi zdolnościami przywódczymi.

 

Umiejętności Janga sprawiły, że szybko został mianowany wicedyrektorem Departamentu Organizacji i Przywództwa PPK. Skorzystał wówczas z okazji, by ulokować swoich braci na kluczowych stanowiskach w systemie politycznym Korei Północnej.

0

Córki Kim Jong Ila

Często pisze się o synach Kim Jong Ila, ale co wiemy o córkach Kim Jong Ila? Proponujemy dziś krótką analizę na ich temat.


Kim Yo Jong
Zródło: Yonhap

Pierwsza córka ma na imię Kim Sul Song. Kiedy Kim Jong Il miał za kochankę Song Hye Rim (matkę najstarszego syna Kima, Kim Jong Nama), ożenił się z Kim Yong Suk. W 1974 roku urodziła im się córka Kim Sul Song. Jest ona dla Kim Jong Ila bardzo bliską osobą. Mówi płynnie po francusku, rosyjsku, angielsku i hiszpańsku. Przebywa z ojcem podczas publicznych inspekcji i kieruje pokojem 99 (odpowiedzialnym za pranie brudnych pieniądzy oraz z Kim Jong Namem za infrastrukturę informatyczną Korei Północnej). Jest ona jedynym dzieckiem Kima, którego matka wciąż żyje. Kim Jong Il bardzo jej ufa, ale ze względu na strukturę koreańskiego społeczeństwa, nie może ona być wymieniona jako potencjalna przywódczyni tego kraju.

Druga córka to Kim Yo Jong, która urodziła się około 1989 roku. Uczyła się (pod pseudonimem Kim Jong Sun) w międzynarodowej szkole w Bernie (Szwajcaria). Prawdopodobnie studiuje obecnie na uniwersytecie im. Kim Ir Sena.

0

Jang Song Thaek: Oficjalny numer 2 Korei Północnej

Podczas spotkania Najwyższego Zgromadzenia Ludowego, które odbyło się na początku czerwca 2010 r., Jang Song Thaek został mianowany wiceprzewodniczącym Komisji Obrony Narodowej, a w tym samym czasie Kim Yong Il – premier Korei Północnej – został odwołany ze swojej funkcji. Jego miejsce zajął Choe Yong Rim, długoletni członek Partii Pracy Korei.


Jang Song Thaek: numer dwa Korei Północnej (źródło: KCNA)

Podczas 12 zjazdu NZL, które odbyło się w kwietniu 2009 została zmieniona konstytucja północnokoreańska. Zostało wtedy zadecydowane, że KON będzie najważniejszym organem politycznym w Korei Północnej. Skończyło to spór, który trwał od 1992 roku, gdyż wtedy Komisja Obrony Narodowej była niezależnym organem z ograniczoną rolą. Organizacja ta miała tylko funkcję konsultacyjną i nie mogła w żadnym wypadku podejmować jakiejkolwiek decyzji. Na dzień dzisiejszy Komisja Obrony Narodowej jest odpowiedzialna za politykę wojskową i obrony Korei Północnej. Zarządza również organizacjami bezpieczeństwa i paramilitarną. Liczyła ona 12 członków aż do odejścia Kim Il Chola w maju 2010 roku. Przewodniczący Komisji Obrony Narodowej ma najważniejsze stanowisko na szachownicy politycznej Korei Północnej. Kim Jong Il jest na jej czele od grudnia 1993 roku. Komisja Obrony Narodowej kieruje również Departamentem ds. Operacyjnych PPK. Jest to dowód na to, że KON ma również swój wpływ w organizacjach uzależnionych od innych instancji.

W najnowszym składzie KON są obecni Jang Song Thaek, odpowiedzialny za Departament Organizacji i Przywództwa PPK oraz Ju Kyu Jang, wiceprzewodniczący drugiego komitetu gospodarczego Korei Północnej.W skład KON wchodzą również doradcy: Kim Jong Ju, Pak Myong Chol i Kang Sok Ju, którzy są politykami bezpośrednio powiązanymi z Kim Jong Ilem.

Analitycy twierdzą, że Narodowa Komisja Obrony jest najwyższym organem decyzyjnym w Korei Północnej, ponieważ w jej skład wchodzi Kim Jong Il oraz od 16 kwietnia 2009 Jang Song Thaek. Organizacja jest odpowiedzialna m.in. za nadzorowanie żołnierzy armii i wybór najwyższych urzędników wojskowych, Liczba członków Komisji Obrony Narodowej wynosiła jedenaście osób w 1990 roku, ale została obniżona do pięciu w 1997 roku, wzrosła do dziesięciu w 1998 roku, kiedy jej status został ponownie zdefiniowany jako „najwyższa organizacja przywódcza Wojska oraz główny organ administracji spraw wojskowych i obrony narodowej” w 103 artykule konstytucji północnokoreańskiej. Podczas 11 Zjazdu Najwyższego Zgromadzenia Ludowego, który odbył się 3 września 2003 roku, pierwsza generacja partyzantów została praktycznie wyeliminowana z jej składu, kiedy Ri Ul Sol oraz Paek Ham Rim, którzy mieli wtedy ponad osiemdziesiąt lat, zostali odwołani z członkostwa w tej organizacji. Zostali zastąpieni przez młodszego Choe Ryong Su, ówczesnego ministra bezpieczeństwa wewnętrznego, oraz przez nieznaną postać w establishmencie północnokoreańskim, Paek Se Bong.

Poniższe organizacje są subordynowane KON:

Departament Bezpieczeństwa Państwowego

Ministerstwo Koreańskiej Armii Ludowej

Biuro Polityczne Koreańskiej Armii Ludowej

Biuro Operacyjne

Biuro Rozpoznawalności Koreańskiej Armii Ludowej

Garnizon stołeczny Phenianu

Drugi Komitet Ekonomiczny

Druga Akademia Nauk Przyrodniczych

 

0

Śmierć Ri Je Kanga oznacza poważne zmiany w systemie politycznym KRL-D

Ri Je Kang, jeden z najważniejszych ludzi na scenie politycznej Korei Północnej, zginął wczoraj w wypadku samochodowym – podał serwis DailyNK, powołując się na północnokoreańskie publiczne radio. Przez niektórych specjalistów był jakiś czas temu uważany za nieformalny numer dwa w hierarchii władz KRL-D. Miał 80 lat. Ale dlaczego liczył się na scenie politycznej Korei Północnej?


Ri Je Kang (drugi od prawej; źródło: KCNA).

W przeszłości był bliskim współpracownikiem Kim Ir Sena i walczył z nim przeciwko okupantowi japońskiemu. Brał udział w procesie mianowania Kim Jong Ila na następcę Kim Ir Sena. W 1980 r. został wybrany do KC PPK. Pracował w Departamencie Organizacji i Przywództwa Partii Pracy Korei od 1973 roku. Ostatnio sprawował w nim funkcję wicedyrektora, bedąc odpowiedzialnym za sprawy związane z siedzibą partii. Pracował też w Departamencie Operacji Wojskowych. Był rywalem numer dwa w KRL-D – Chang Song Thaeka, który jest zięciem Kim Jong Ila i zna go od ponad 45 lat. Zajmował się także kwestią znalezienia i wykreowania następcy Kim Jong Ila. Chang Song Thaek promuje Kim Jong Nama (najstarszego z trzech oficjalnie znanych synów Kim Jong Ila). Ri Je Kang uważał natomiast, że najlepszym następcą Kim Jong Ila byłby drugi syn: Kim Jong Chol.

Departament Organizacji i Przywództwa jest jedną z najważniejszych struktur PPK. Jego misją jest implementacja przepisów wymyślonych przez Kim Jong Ila. Pierwotnie departament ten był częścią Departamentu Ogólnego PPK, który powstał w 1946 roku. Jego szefowie mają całkowitą kontrolę nad członkami Komitetu Centralnego. Decydują o ich awansach oraz pozostaniu w KC lub degradacji. Dysponują również nieograniczoną wiedzą na temat członków PPK i KC, którą przekazują bezpośrednio do osobistego sekretariatu Kim Jong Ila. Aplikacje na członków PPK są przeglądane właśnie przez pracowników tego departamentu. Każda spółka państwowa ma jego przedstawiciela w swojej strukturze. Dzięki temu kontrolowany jest każdy ruch osób, które mogłyby przeciwstawić się Kim Jong Ilowi oraz PPK.

Departament Organizacji i Przywództwa koordynuje również działalność innych wydziałów organizacyjnych systemu politycznego Korei Północnej. Jest powiązany m. in. z Biurem Politycznym Ministerstwa Koreańskiej Armii Ludowej, Departamentem PPK ds. kadr, Instytutem Historycznym PPK oraz z Wyższą Szkołą Kadr PPK. Dlatego można przypuszczać, że szefowie tego wydziału biorą udział również w obsadzaniu najwyższych stanowisk dowódczych w armii.

Reasumując, szef Departamentu Organizacji i Przywództwa KC PPK jest jedną z osób posiadającą największą władzę w KRL-D. Młodszy brat Kim Ir Sena, Kim Jong Ju, bardzo długo stał na czele właśnie tego departamentu. Od 1974 roku nie wiadomo kto tak naprawdę w nim rządzi, ale prawdopodobnie jego nieformalnym dyrektorem jest sam Kim Jong Il.

0

Nowa, wschodząca gwiazda polityczna w KRL-D: Thae Jong Su

Kim Jong Il jest na czele władzy, ale nie rządzi krajem sam. Wokół niego jest wiele innych osób, które odgrywają ważną rolę w systemie politycznym Korei Północnej. Niektórych z nich opisaliśmy tutaj.

Dzisiaj przedstawiamy Thae Jong Su, wicepremiera KRL-D od 2007 roku.

Thae Jong Su jest oznaczony na czerwono (źródło: KCNA)

Thae Jong Su (jego data urodzenia jest nieznana) w tym roku był widziany z Kim Jong Ilem już 9 razy (w ubiegłym roku ani razu). Jest wicepremierem Korei Północnej od października 2007 i przewodniczącym Partii Pracy Korei w prowincji Południowy Hamgyong. Należy do nowej elity politycznej. Towarzyszył Kim Jong Ilowi podczas ostatniej wizyty w Pekinie, w maju tego roku.

Copyright © 2007-2017 Pukhan.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Realizacja: SYNTAX